Νομίζω ότι όλοι έχουμε την τάση να μοιάζουμε σαν τους χαμαιλέοντες - αυτά τα μικρά ερπετά που αλλάζουν την εμφάνισή τους για να ταιριάξουν στο περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται. Έχουμε την τάση να μιμούμαστε τους φίλους μας: να ακούμε την ίδια μουσική, να φοράμε τα ίδια ρούχα, να έχουμε το ίδιο κινητό κ.α.

Το κάνουμε αυτό επειδή, εκ φύσεως, θέλουμε να είμαστε αποδεκτοί. Φοβόμαστε τόσο πολύ μήπως γελοιοποιηθούμε και απορριφτούμε.
Όταν οι φίλοι μας μας πιέζουν, δυσκολευόμαστε να πούμε «όχι» και πέφτουμε στην παγίδα τού «Συμμορφώσου για να γίνεις αποδεκτός!» 

«Οι κακές συναναστροφές βλάπτουν τα χρηστά ήθη."
(Α' Κορινθίους 15:33)

Επίτρεψέ μου να σου πω τι συνέβη σε ένα κορίτσι που λεγόταν Νάσια.

Αφού πήγαν εδώ κι εκεί, κατέληξαν να πίνουν ποτά σε έναν έρημο, επαρχιακό δρόμο. Ύστερα, κάποιος πρότεινε να κάνουν «κόντρες». Σίγουρα θα γνωρίζεις αυτό το τρελό παιχνίδι: δύο αυτοκίνητα τρέχουν το ένα δίπλα στο άλλο με πολύ μεγάλες ταχύτητες. Ο πρώτος οδηγός που θα εγκαταλείψει το παιχνίδι είναι «κότα» και έχει χάσει.

Εκείνο το βράδυ κανείς δεν εγκατέλειψε! Στο φοβερό ατύχημα που επακολούθησε όλοι οι φίλοι της Νάσιας σκοτώθηκαν κι εκείνη παραμορφώθηκε και έμεινε ανάπηρη για όλη της τη ζωή!

Η Νάσια, σίγουρα, θα ήθελε να εγκαταλείψει το ‘πάρτι’. Ίσως, αρκετές φορές, κατά τη διάρκεια της βραδιάς, να σκέφτηκε να ζητήσει από κάποιον να την πάει στο σπίτι, αλλά φοβόταν για το τι θα σκέφτονταν οι φίλοι της γι’ αυτήν. Ακόμα κι όταν είχε ξεκινήσει η κόντρα, παρόλο που θα πρέπει να ήταν τρομαγμένη, δεν μπορούσε να βρει το θάρρος και, απλά, να ζητήσει να κατέβει από το αυτοκίνητο.

Αναλογίσου, πόσο δυνατή  ήταν η πίεση της παρέας!
Η Νάσια "μπήκε στο χορό" και τώρα έπρεπε "να χορέψει"!

Τα αυτοκίνητα είχαν αποφύγει τη μεταξύ τους σύγκρουση άλλες δύο φορές προτού τελικά συγκρουστούν. Η Νάσια μπορούσε να δει ότι η ζωή της ήταν σε κίνδυνο. Είχε αρκετές ευκαιρίες να αποδράσει. Αλλά τελικά επέλεξε να ρισκάρει τη ζωή της από το να ρισκάρει να χάσει τους φίλους της.

Τα περισσότερα απ’ αυτά τα νέα παιδιά μέσα στα αυτοκίνητα πιθανόν δε θα ήθελαν να βρίσκονται εκεί. Αλλά, επίσης, φοβόνταν να αντισταθούν. Δεν ήταν κακά παιδιά, αλλά ενέδωσαν στην πίεση των φίλων και έκαναν τη λάθος επιλογή.

Διάβασε τον Ψαλμό 1:1-3, σκέψου και απάντησε τις παρακάτω ερωτήσεις:

Θέλω να σε ενθαρρύνω να δεσμευτείς στην παρακάτω συμφωνία με τον εαυτό σου:

"Θέλω να έχω τον έλεγχο πάνω στις σκέψεις μου, στο σώμα μου και στη ζωή μου.

Θα μπορούσα να μιμηθώ τους φίλους μου για μη σημαντικά πράγματα.

Ωστόσο, αναφορικά με την ηθική μου συμπεριφορά, την υπακοή στο Θεό, τη συνέχιση των σπουδών μου και την υγεία μου, δε θα αφήσω κανέναν φίλο να μου πει τι θα κάνω, ακόμα και αν με περιγελάσουν.

Δε θέλω να υποταχθώ. Ο Θεός μού είναι πιο σημαντικός από τους φίλους μου!

Υπολογίζω στη βοήθεια  και στην οδηγία Του. "