Εφηβικά άρθρα

Ο άντρας των ονείρων μου – πραγματικότητα;

Η πρώτη συνάντηση

Αν και δεν ήξερα ποιος ήταν, από τη στιγμή που τον πρωτοείδα, ήξερα ότι αυτός ήταν. Με εξέπληξε μάλιστα το γεγονός ότι ήταν κριβώς όμοιος, με την εικόνα που είχα φτιάξει στο μυαλό μου για τον "άντρα των ονείρων μου" …

Τον συνάντησα μακριά από το σπίτι μου, σε μια εξόρμηση με ανθρωπιστική βοήθεια, όπου είχα πάρει μέρος. Δεν υπολόγιζα να τον συναντήσω σε μια τέτοια εξόρμηση, επειδή νόμιζα ότι οι άντρες δεν πολυασχολούνται μ’ αυτά.

Από κείνη τη στιγμή, χωρίς να το θέλω, η σκέψη μου και οι ματιές μου ήταν συνέχεια στραμμένες σ’ αυτόν, τον τέλειο Άντρα.
Και δεν τολμούσα να πιστέψω ότι το όνειρό μου θα γινόταν κάποτε αληθινό!

Ο άντρας των ονείρων μου

Εάν ήθελα να τον περιγράψω, θα περίμενες να σου πω ότι είναι «ψηλός, ωραίος κι αθλητικός».
Αλλά αυτά δεν ήταν τα κριτήρια που εγώ είχα θέσει για τον μελλοντικό άντρα μου (αν κι όντως τυχαίνει να είναι ψηλός, ωραίος κι αθλητικός).

Πολλούς μήνες πριν από αυτήν την  πρώτη συνάντηση, είχα σκεφτεί σοβαρά για τα κριτήριά μου σχετικά με τον άντρα της ζωής μου.

Διαπίστωσα ότι το πιο σημαντικό για μένα ήταν, ο «μέλλον άντρας μου» να αγαπά το Θεό, να Τον ακολουθεί πιστά και να Τον υπηρετεί σε κάποιο τομέα, όπως κι εγώ.

Ήθελα να αγαπά τα παιδιά και τη μουσική και βέβαια, τέλεια θα ήταν, αν έπαιζε και κιθάρα!

Η ερωτική μου ιστορία

Κατά τη διάρκεια της εξόρμησης, τον συνάντησα πολλές φορές σε διάφορες δουλειές, μικρές και μεγάλες.

Δεν μπορείτε να φανταστείτε την έκπληξή μου, όταν ένα απόγευμα μαζέψαμε τα παιδιά της περιοχής σε μια εκδήλωση, τον είδα να είναι ο κύριος υπεύθυνος του προγράμματος και να παίζει και κιθάρα!

Έτσι τον άκουσα πώς μιλούσε για το Θεό και παρατηρούσα και τα λεγόμενά του στην πράξη. Δεν υπάρχει αμφιβολία, αγαπούσε κι υπηρετούσε το Θεό απ’ όλη του την καρδιά.

Από κείνη τη στιγμή, τίποτα δεν μπορούσε να με συγκρατήσει πια από του να ζωγραφίζω μέσα μου με τα πιο γλυκά χρώματα, την πιο όμορφη ερωτική ιστορία μας, ή (για να το πούμε πιο σωστά) της δικής μου ερωτικής ιστορίας.

Πού είναι ο Θεός;

Πώς θα μπορούσα να είμαι βέβαιη, ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού στο συγκεκριμένο θέμα;

Όλα αυτό έδειχναν, όλα ταίριαζαν τόσο καλά μεταξύ τους.  
Ζήτησα από το Θεό να μου πάρει τα συναισθήματα που ένοιωθα γι’ αυτόν, αν δεν ήταν σύμφωνα με το θέλημά Του, ή να τα ενίσχυε, αν ήμουν στο σωστό δρόμο.

Μετά από αυτήν την προσευχή, τα συναισθήματά μου δυνάμωναν όλο και περισσότερο και παρέμειναν και μετά το τέλος της εξόρμησης, όταν γύρισα στους κανονικούς καθημερινούς ρυθμούς μου.

Είχα την έντονη εντύπωση, ότι  ο Θεός επιβεβαίωνε τις ελπίδες μου.

Στιγμές ελπίδας και προσμονής

Ακόμα κι αν δεν μπορούσα να ξαναδώ τον «άντρα της ζωής μου», η ιστορία μου συνεχιζόταν.

Κάθε μέρα ζητούσα από το Θεό, να είναι Κύριος των σκέψεών μου και να με προστατεύει από τον πόνο, σε περίπτωση που θα απογοητευόμουν.

Κάθε φορά που τον σκεφτόμουν, προσευχόμουν γι’ αυτόν. Έλπιζα ότι σε κάτι θα τον βοηθούσε αυτό, όταν μάλιστα κάποιος ξοδεύει τόσο χρόνο σκεπτόμενος αυτόν.

Η σκληρή πραγματικότητα

Αυτή τη μέρα χαιρόμουν αφάνταστα.

Θα πήγαινα σαν στέλεχος σε μια κατασκήνωση, όπου έμαθα ότι κι αυτός θα ήταν εκεί. Επιτέλους, θα τον ξανάβλεπα!

Και ναι, τον είδα, αλλά είδα και κάτι άλλο … Κάποια κοπέλα, που είχε πάρει «τη δική μου» θέση δίπλα του …

Αυτή τη στιγμή μου έφυγε η γη κάτω από τα πόδια μου.

Έχασα το μυαλό μου, ένοιωθα κατεστραμμένη. 

Θεέ μου, γιατί;

Τις εβδομάδες και μήνες μετά από αυτήν την ανακάλυψη, είχα πολλά αναπάντητα ερωτηματικά.

Γιατί επέτρεψε ο Θεός να ερωτευτώ, αφού αυτό δε θα οδηγούσε σε τίποτα;

Γιατί δυνάμωσε τα συναισθήματά μου προς αυτήν την κατεύθυνση;

Είχα την εντύπωση, ότι δεν καταλάβαινα πια τον Θεό. Ό,τι νόμιζα ότι ήξερα γι’ Αυτόν, τώρα κατέρρευσε.

Ένοιωθα προδομένη, γιατί ήξερα ακριβώς, ποιον άντρα ήθελα.

Γιατί μου τον έφερε ο Θεός μπροστά μου; Για να μου δείξει αργότερα ότι δεν μπορώ να τον παντρευτώ;

Ναι, Πατέρα!

Το πρώτο βήμα θεραπείας της ψυχής μου, έλαβε χώρα ήδη τις πρώτες μέρες μετά την συναισθηματική μου τραγωδία. 

Αυτόν τον καιρό, διάβαζα πολύ τη Βίβλο μου και ο Θεός, μέσω του Ψαλμού 50:14, μου έδειξε ότι απαιτούσε από μένα ευγνωμοσύνη, ακόμα κι αν αυτό φαινόταν μάλλον παράλογο. Το έκανα ... με κλάματα, εννοείται!

Λίγες μέρες αργότερα, σε μια ομιλία άκουσα το εξής: «Ο Θεός δεν μας σέρνει από τη μύτη.»

Αυτό με έβαλε σε πολλές σκέψεις, γιατί εγώ αισθανόμουν και σκεπτόμουν ακριβώς το αντίθετο!

Με ποιο δικαίωμα, στ’ αλήθεια, απαιτούσα  κάτι τέτοιο από το Θεό; Ο Θεός είναι απείρως μεγαλύτερος από την εικόνα που εμείς έχουμε πλάσει γι’ Αυτόν!

Σήμερα

Το επόμενο διάστημα, έλπιζα ότι παρ’ όλα αυτά, μπορεί αυτός ο άντρας να γίνει μια μέρα δικός μου.

Εξ’ αιτίας αυτής τις εξωπραγματικής ελπίδας μου, έζησα ακόμα κάποιες κρίσεις.

Αλλά, βήμα-βήμα, ο Θεός θεράπευσε όλες τις πληγές μου.

Σήμερα, καθώς κοιτώ πίσω, δε θα ήθελα να εξαλείψω αυτό το γεγονός από τη λίστα των εμπειριών μου.

Νόμιζα ότι ήξερα πώς ο Θεός εργάζεται στη ζωή μας, αλλά δεν το ήξερα καλά.

Η αλήθεια είναι ότι συχνά έχουμε την τάση να λέμε: «Κύριε, αυτό είναι το πρόσωπο που θέλω να παντρευτώ. Παρακαλώ, ευλόγησέ μας.»

Αλλά ο Θεός δεν είναι εδώ για να ευλογεί τα δικά μας σχέδια, αλλά για να οδηγεί τη ζωή μας ολόκληρη, έτσι ώστε να πραγματοποιηθούν τα δικά Του, αιώνια σχέδια.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ της «φαϊνής ιδέας» και της «θεϊκής ιδέας».

Το πρώτο είναι μια ιδέα που μπορεί μερικές φορές να αποδειχτεί και καλή, αλλά η ιδέα του Θεού είναι πάντοτε η καλύτερη, η τέλεια!

Σήμερα, είμαι πεπεισμένη ότι μια κοινή ζωή με αυτόν τον άντρα δεν ήταν σύμφωνη με το θέλημα του Θεού.

Παρ’ ότι δεν είναι πάντα εύκολο να εμπιστεύομαι το Θεό και να έχω υπομονή, θέλω να περιμένω, μέχρι ο Θεός να μου πει: «Δες, αυτός είναι ο άντρας τον οποίο εγώ σκέφτηκα και σχεδίασα για σένα.»

Κι ένα τελευταίο που θέλω να σου πω:

Ο Θεός δεν είναι αδιάφορος απέναντι στις ανάγκες μας, επιθυμεί, όμως, να καλύψει Αυτός πρώτα όλες τις βαθύτερες επιθυμίες μας.